Musar do Pirke Awot 3:17
רַבִּי אֶלְעָזָר בֶּן עֲזַרְיָה אוֹמֵר, אִם אֵין תּוֹרָה, אֵין דֶּרֶךְ אֶרֶץ. אִם אֵין דֶּרֶךְ אֶרֶץ, אֵין תּוֹרָה. אִם אֵין חָכְמָה, אֵין יִרְאָה. אִם אֵין יִרְאָה, אֵין חָכְמָה. אִם אֵין בִּינָה, אֵין דַּעַת. אִם אֵין דַּעַת, אֵין בִּינָה. אִם אֵין קֶמַח, אֵין תּוֹרָה. אִם אֵין תּוֹרָה, אֵין קֶמַח. הוּא הָיָה אוֹמֵר, כָּל שֶׁחָכְמָתוֹ מְרֻבָּה מִמַּעֲשָׂיו, לְמַה הוּא דוֹמֶה, לְאִילָן שֶׁעֲנָפָיו מְרֻבִּין וְשָׁרָשָׁיו מֻעָטִין, וְהָרוּחַ בָּאָה וְעוֹקַרְתּוֹ וְהוֹפַכְתּוֹ עַל פָּנָיו, שֶׁנֶּאֱמַר (ירמיה יז) וְהָיָה כְּעַרְעָר בָּעֲרָבָה וְלֹא יִרְאֶה כִּי יָבוֹא טוֹב וְשָׁכַן חֲרֵרִים בַּמִּדְבָּר אֶרֶץ מְלֵחָה וְלֹא תֵשֵׁב. אֲבָל כָּל שֶׁמַּעֲשָׂיו מְרֻבִּין מֵחָכְמָתוֹ, לְמַה הוּא דוֹמֶה, לְאִילָן שֶׁעֲנָפָיו מֻעָטִין וְשָׁרָשָׁיו מְרֻבִּין, שֶׁאֲפִלּוּ כָל הָרוּחוֹת שֶׁבָּעוֹלָם בָּאוֹת וְנוֹשְׁבוֹת בּוֹ אֵין מְזִיזִין אוֹתוֹ מִמְּקוֹמוֹ, שֶׁנֶּאֱמַר (שם) וְהָיָה כְּעֵץ שָׁתוּל עַל מַיִם וְעַל יוּבַל יְשַׁלַּח שָׁרָשָׁיו וְלֹא יִרְאֶה כִּי יָבֹא חֹם, וְהָיָה עָלֵהוּ רַעֲנָן, וּבִשְׁנַת בַּצֹּרֶת לֹא יִדְאָג, וְלֹא יָמִישׁ מֵעֲשׂוֹת פֶּרִי:
R. Elazar b. Azaryah mówi: jeśli nie ma Tory, nie ma derech eretz. [(Nie dogaduje się dobrze z ludźmi)]; jeśli nie ma derech eretz, nie ma Tory. [(W końcu zostanie to zapomniane.)] Jeśli nie ma mądrości, nie ma strachu; jeśli nie ma strachu, nie ma mądrości. Jeśli nie ma zrozumienia, [rozumienia jednej rzeczy od drugiej (ale bez podania przyczyny)], nie ma wiedzy [tj. Podania przyczyny]; jeśli nie ma wiedzy, nie ma zrozumienia. [Jeśli nie może podać przyczyny, to tak, jakby tego nie wiedział; ale w każdym razie zrozumienie jest pierwsze, dlatego „jeśli nie ma zrozumienia, nie ma wiedzy”]. Jeśli nie ma mąki, nie ma Tory. [Jeśli ktoś nie ma nic do jedzenia, jak może studiować Torę?] Jeśli nie ma Tory, nie ma mąki. [Co mu przyda mąka? Ponieważ nie ma Tory, byłoby lepiej, gdyby nie miał mąki i umarł z głodu!] Zwykł mówić: Ten, którego mądrość przewyższa czyny—do czego można go porównać? Do drzewa, którego gałęzi jest wiele, a korzeni mało. Wiatr nadchodzi, wyrywa go i przewraca na twarz, jak jest napisane (Jeremiasz 17: 6): „A on [człowiek, który ufa ludziom] będzie jak tamaryszek na pustyni i nie zobaczy, kiedy przychodzi dobroć. Mieszka w spieczonych ziemiach na pustyni, w słonej, niezamieszkanej ziemi. " Ale ten, którego czyny są czymś więcej niż mądrością—do czego można go porównać? Do drzewa, którego gałęzi jest niewiele, ale którego korzeni jest wiele. Nawet jeśli wszystkie wiatry na świecie przyjdą i wieją przeciwko niemu, nie mogą go przesunąć z jego miejsca, jak jest napisane (tamże. 8): „On [człowiek, który ufa B-ga] będzie jak drzewo zasadzone w pobliżu wody , który korzenie rozprzestrzenia się wzdłuż potoku i nie widzi, kiedy nadejdzie upał, którego liście są zawsze świeże. Nie będzie się martwił w rok suszy i nie przestanie wydawać owoców. "